Er sáttmálinn í fötum?
Eftir Mörð Árnason
Það er látið einsog allt fari beinleiðis til andskotans ef þessi svokallaði stöðugleikasáttmáli fokkast upp.
Af hverju?
Treystum við ekki atvinnurekendum og verkalýðsforystu til að gera á vinnumarkaði samninga í samræmi við stöðu þjóðarinnar?
Er hugsanlegt að Vilhjálmur Birgisson á Akranesi hafi rétt fyrir sér um að fjölmörg fyrirtæki geti vel borgað laun í samræmi við fyrri samninga?
Auðvitað er eðlilegt að „aðilar vinnumarkaðsins“ (alltaf þessir sömu tveir einir) hafi skoðun á skattamálum – en hafa þeir enga skoðun á gífurlegum niðurskurði í velferðarþjónustu sem yrði enn ógnvænlegri ef ekki verða hækkaðir skattar?
Auðvitað er rétt að Liljur, Framsóknar- og Sjálfstæðisflokkur og ýmiskonar þjóðernispopúlískur kverúlans í samfélaginu hefur skemmt fyrir endurreisninni með því að tefja Icesave-samkomulagið og kenna AGS – og forsetanum! – um hrunið. Hefur ríkisstjórnin þar með „svikið“ efnahagsþættina í samkomulaginu?
Af hverju berst ASÍ gegn því að stóriðjufyrirtæki leggi sitt fram á erfiðustu tímum í nútímasögu Íslendinga?
Hver kaus Vilhjálm Egilsson og Gylfa Arnbjörnsson til að stjórna ferðinni í atvinnumálum með stórkarlaframkvæmdum og náttúruspjöllum?
Hver gaf forystu Alþýðusambandsins umboð til að hóta verkföllum ef loksins yrðu stigin skref til að lagfæra gjafakvótakerfið?
Svo spurt sé svipað og litla barnið í kóngsins Kaupinhafn: Er stöðugleikasáttmálinn mikli í einhverjum fötum?