Hinn vafningalausi

Eftir Karl Th. Birgisson

Eitt smáatriði í málflutningi Bjarna Benediktssonar í Kastljósi gærkvöldsins vakti athygli mína öðrum fremur.

Nei, það var ekki þetta með umboðin, tryggingarnar, vafningana og turnana.

Ég hef ekki greind til að skilja það allt, en Björgvin Valur Guðmundsson á Stöðvarfirði hefur orðað það svona:

„Hitti Bjarna Ben á förnum vegi og spurði hann hvað tímanum liði. Ég veit það ekki, sagði hann; ég er bara að fara með þetta úr til veðlánarans fyrir frænda minn.“

—–

Nei – það var allt annað sem ég hjó eftir.

Undir lok viðtalsins spurði Helgi Seljan mjög einfaldrar spurningar:

„Segjum sem svo, að þú yrðir forsætisráðherra á morgun. Hvað er það fyrsta sem þú mundir gera?“

Svar Bjarna: „Ég mundi, Helgi, leita meira samráðs við hagsmunaðila og inni á þinginu.“

Þetta er nú aldeilis landsföðurlegt, hugsaði ég, en svo kom þetta í beinu framhaldi (og líklega er ráðlegt að lesa þetta hægt):

„Ég tel að þingið sé í ákveðnu uppnámi og því er haldið stöðugt í spennitreyju með því að það eru sett á dagskrá mál sem engin sátt getur tekizt um. Við sjáum það núna til dæmis í sjávarútvegsmálum, að það er hótað fyrningarleiðinni og útvegsmenn eru allir á háa c-inu yfir því, að við erum annars vegar með einhverja sáttanefnd og hins vegar erum við með mál í þinginu sem gera allt brjálað, eins og skötuselsmálið er dæmi um.“

Ja, nú skyldi ég hlæja hefði ég húmor.

Það fyrsta sem formanni Sjálfstæðisflokksins kemur í hug, þegar hann er spurður um veigamestu viðfangsefni samtímans, er að það sé allt brjálað út af þingmáli um skötusel.

En ég vil ekki náttúrlega vera dónalegur.

Nefni þess vegna ekki hér að LÍÚ neitar að mæta á fundi sáttanefndar ríkisstjórnarinnar og hótar að sigla flotanum í land; ég nefni ekki upphaflega tilganginn með kvótakerfinu, að auka vöxt og viðgang fiskistofnanna (já, einmitt), að tryggja hagkvæmar veiðar (hvort skuldar útgerðin 500 eða 600 milljarða?) og treysta framtíð sjávarbyggða í landinu (já, það líka).

Ég nefni heldur ekki strandveiðarnar nýlegu, sem eru ekki gallalausar, en eru eina alvörutilraunin sem gerð hefur verið til að brjóta upp harðlæstan einokunaraðgang LÍÚ að miðunum og reyndust sumum smærri sjávarbyggðum eins og súrefnis- og vítamínsprauta á liðnu sumri.

Þetta nefni ég vitaskuld ekki – en ég er óendanlega þakklátur formanni Sjálfstæðisflokksins fyrir að minna okkur á hvað honum og flokknum er efst í huga og hvaða raddir hann heyrir sem eru helzt á háa c-inu. Og hvað það er, sem gerir í raun og veru „allt brjálað“ í samfélaginu.

Hann kom því frá sér alveg vafningalaust.